An unconventional News Portal.

ಅರಬ್ ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಕ್ಕಾಗಿ 1 ಸಾವಿರ ಕಿ. ಮೀ ಅಲೆದಾಡಿದ ಭಾರತೀಯನ ಕತೆ

ಅರಬ್ ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಕ್ಕಾಗಿ 1 ಸಾವಿರ ಕಿ. ಮೀ ಅಲೆದಾಡಿದ ಭಾರತೀಯನ ಕತೆ

ಆತ ತಮಿಳುನಾಡಿನ ತಿರುಚಿರಾಪಲ್ಲಿಯ ಜಗನ್ನಾತನ್ ಸೆಲ್ವರಾಜ್. 48 ವರ್ಷದ ಸೆಲ್ವರಾಜ್ ಬದುಕು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಲು ದುಬೈಗೆ ಹಾರಿದ್ದರು. ವಿದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋದರೆ ತಮ್ಮ ಜೀವನ ಮಟ್ಟದಲ್ಲೇನಾದರೂ ಬದಲಾವಣೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಸೆಲ್ವರಾಜ್ರದ್ದು. ದುಬೈಗೆ ಹೋದ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಆತನ ತಾಯಿ ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅಪಘಾತವಾಗಿ ತೀರಿಕೊಂಡರು. ತಾಯಿಯ ಅಂತಿಮ ಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಲು ಮಗ ಸೆಲ್ವರಾಜ್ ಹೊರಟು ನಿಂತರು. ಆದರೆ ಆತ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಕಂಪೆನಿಯವರು ಆತನನ್ನು ಹೋಗಲು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಸೆಲ್ವರಾಜ್ ಕೋರ್ಟ್ ಮೊರೆ ಹೋದರು.

ಆದರೆ ಸೆಲ್ವರಾಜ್ ಬಳಿ ಕೋರ್ಟಿವರೆಗೆ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡಲೂ ಹಣವಿರಲಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಿವರೆಗೆ ಅಂದರೆ ಬಸ್ಸಿಗೂ ಕಾಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಸೋನಾಪುರದಲ್ಲಿದ್ದ ಸೆಲ್ವರಾಜ್ 22 ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಕರಾಮದ ಕಾರ್ಮಿಕ ನ್ಯಾಯಾಲಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಇದಕ್ಕೆ ಬಸ್ಸಿಗೆ ತಗುಲುವ ವೆಚ್ಚ ಕೆಲವೇ ‘ದಿರಾಮ್’ಗಳಷ್ಟೆ. ಆದರೆ ಬಸ್ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಕೊಡುವಷ್ಟು ದುಡ್ಡು ಸೆಲ್ವರಾಜ್ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಆತ ಪ್ರತಿ ವಿಚಾರಣೆಗೆ ಹಾಜರಾಗಲು ಎರಡು ಗಂಟೆ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿಬೇಕಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಮತ್ತೆ ಎರಡು ಗಂಟೆ ನಡೆದುಕೊಂಡೇ ವಾಪಾಸಾಗಬೇಕಿತ್ತು.

ದಣಿವಾದಾಗ ಪಾರ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮಲಗುವುದು ಮತ್ತೆ ಎದ್ದು ನಡೆಯುವುದು. ದುಬೈನ ರಣಬಿಸಿಲು, ಮರಳ ಬಿರುಗಾಳಿ, ಹೈವೆಗಳ ಟ್ರಾಫಿಕನ್ನೆಲ್ಲಾ ಎದುರಿಸಿಕೊಂಡು ಕೊನೆಗೂ ಕೋರ್ಟ್ ವಿಚಾರಣೆಗಳಿಗೆ ಹಾಜರಾಗಿ, ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬರಲು ಆದೇಶ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.

“ನನ್ನ ಕೇಸ್ ನಂಬರ್ 826. ನಾನು ದುಬೈನಲ್ಲಿರುವ ಕೋರ್ಟ್ ತಲುಪಲು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎರಡು ಗಂಟೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ವಿಚಾರಣೆ ಇದ್ದ ದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ 4 ಗಂಟೆಗೆ ಎದ್ದು ನಡೆಯಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಪ್ರತಿ 15 ದಿನಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ನಾನು ಹೀಗೆ ನಡೆಯಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ನನಗೆ ಇದು ಬಿಟ್ಟು ಬಸ್ಸಿಗೆ ಆಗಲಿ ಟಾಕ್ಸಿಗಾಗಲಿ ಕೊಡಲು ಹಣವಿರಲಿಲ್ಲ,” ಎಂದು ಬೇಸರದಿಂದ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ಸೆಲ್ವರಾಜ್.

“ನನಗೆ ಯಾರೂ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಕಳೆದ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಕನಿಷ್ಠ 20 ಬಾರಿ ಕೋರ್ಟ್ ವಿಚಾರಣೆಗೆ ಹಾಜರಾಗಲೇಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಪ್ರತಿ ವಿಚಾರಣೆ ಮುಗಿದ ನಂತರ ನನಗೆ ವಾಪಸ್ಸು ಬರಲು ಸಂಜೆ ಹಿಡಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟ; ಆದರೆ ನನಗೆ ಬೇರೆ ಆಯ್ಕೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ನಾನು ಈ ಸಮಸ್ಯೆಯಿಂದ ಹೊರಬರಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ,” ಎಂದು ಸೆಲ್ವರಾಜ್ ‘ಖಲೀಜ್ ಟೈಮ್ಸ್’ಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.

ಒಟ್ಟಾರೆ ಸೆಲ್ವರಾಜ್ ಪ್ರಕರಣ ಎರಡು ವರ್ಷ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿತು. ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಸೆಲ್ವರಾಜ್ ಕರಾಮದಿಂದ ಸೋನಾಪುರ್ ಗೆ ಕನಿಷ್ಠ 20 ಬಾರಿ ನಡೆದು ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರತಿಬಾರಿ 50 ಪ್ಲಸ್ ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ಎಂದುಕೊಂಡರೂ ಕನಿಷ್ಠ 1,000 ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ನಡೆದಿದ್ದಾರೆ ಸೆಲ್ವರಾಜ್. ಮನೆ ಇರದಿದ್ದ ಸೆಲ್ವರಾಜ್ ಇಲ್ಲಿನ ಸೊನಾಪುರ್ ಪಾರ್ಕಿನಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು.

“ಆತನಿಗೆ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಲು ಒಂದು ವಿಮಾನದ ಟಿಕೆಟ್ ಬೇಕಾಗಿತ್ತು ಅಷ್ಟೆ. ಆದರೆ ಯಾರೂ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಬರಲೇ ಇಲ್ಲ. ಗೆಳೆಯರೂ ಆತನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಿ ಬಿಟ್ಟರು,” ಎಂದು ಸೆಲ್ವರಾಜ್ ಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರೊಬ್ಬರು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.

ಹೀಗೆ, ಅಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟಿದ್ದು ತಾಯಿ ಸಾವಿನ ನಂತರ ತವರು ನಾಡಿಗೆ ವಾಪಾಸಾಗುವ ಕಾರಣದಿಂದ. ಆದರೆ, ಅವರ ಹೋರಾಟ 2 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಮುಂದುವರಿದಿತ್ತು. ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ಅವರ ತಾಯಿದ ಶವ ಅಂತ್ಯಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನೂ ಕಂಡು, ನೆನಪುಗಳ:ು ಮಾಸಿ ಹೋಗಿದ್ದವು.

ಇದು ದುಬೈ ಭಾರತೀಯರ ಮೊದಲ ಕತೆಯಲ್ಲ. ಇದೇ ರೀತಿ ಪಾಸ್ಪೋರ್ಟಿಗಾಗಿ ಅಲೆದಾಡಿದ ಕನ್ನಡಿಗನೊಬ್ಬನ ಕತೆಯನ್ನು “ಅರಬ್ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿರುವ ಬಡ ಭಾರತೀಯರ ಸಂಕಷ್ಟಗಳು ಮತ್ತು ಪಾಸ್ಪೋರ್ಟ್ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಬಿದ್ದ ಕನ್ನಡಿಗನ ಕತೆ!” ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ‘ಸಮಾಚಾರ’ ಪ್ರಕಟಿಸಿತ್ತು.

ಈಗ ಹಫಿಂಗ್ಟನ್ ಪೋಸ್ಟ್ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಭಾರತೀಯನ ಅಲೆದಾಟದ ಕತೆಯನ್ನು ನಿರೂಪಿಸಿದೆ ಅಷ್ಟೆ.

ಚಿತ್ರ ಮತ್ತು ಮಾಹಿತಿ: ಹಫಿಂಗ್ಟನ್ ಪೋಸ್ಟ್

Top